طبق قول دیشب قرار شد امشب اینجا شاد بنویسیم و بگیمو بخندیم. پس اول از همه بگم من نمیتونم متن سنگین و شاد بنویسم :دی
من اکثر نوشته های وبلاگ های دوستان و خوندم. ماشالا خواهر آقای دکتر مجیدی که اشک ما رو آخرش در آورد اما خدایی خوب نوشت. شایان شلیله هم کلی اومد سعی کنه از توچان نگه آخرش زد به جاده خاکی و پیچید سمت کوه و کمر. کاری ندارم من شروع میکنم انشاا... که خوب در میاد.
الان اینو دارم مینویسم شاید باورتون نشه با ۶۰ کیلو وزن که تا ۲ ساعت پیش داشتم ، الان یه ۷۰ ۸۰ کیلویی شدم. هر چی گیرم اومده ریختم تو این شیکم ساب مرده. چنان الان میپیچه به هم که نگو. آخه یکی نیست بگه مجبوری هندونه با تن ماهی و دوغ با هم بخوری بعد سرش آجیل و سیبیچگا (تخم آفتاب گردان به زبون رشتی) با آلبالو خشک بخوری. تهش هم ۲ تا دلستر تمشک ... یه سری چیزا دیگه هم خوردم که روم نمیشه بگم :))
همیشه تا میگفتن شب چله یا یلدا یاده هندونه میافتادم. تو رو خدا این عکس هندونه رو ببینین :))
به این میگن آخر شانس (عکس خودم تو پنجره مشخصه ، امضا دیجیتاله واسه کپی رایت).
حالا شانس آوردم این هندونس سفید در اومد، نصفشو خوردم اگه قرمز بود چی میشد :)) الان یه پام تو دستشویی بود یه پا اینجا ( نیست مگه الان :دی ).
حالا من نمیدونم این فلسفه شب یلدا چیه؟ چرا شب یلدا؟ یلدا میدن به آدم. یلدا تو این شب به دنیا میاد. یلداها میرن خونه شوهر. نمیدونم والا. باید بگردم ببینم چرا یدا. خلاصه شبای بخور بخور اسمش میشه زنونه اما شبای گشنگی اسمش مردونست ( رمضان :)) ). ببینین اختلاف تا کجا.
امشب انصافا شب شادی بود. خیلی خندیدم. مخصوصا با علی پارسا :)) امیدوارم همگی امشب شاد بوده باشین. هر کی هم این پست رو میخونه اگه خندید یه اسمایل خنده بفرسته واسه من.
از صادق عزیز که هم ولایتیمونه واسه اینکه باعث شد بیشتر به فکر خنده باشیم تشکر میکنم. بی ادبی منو تو این پست ببخشید. تمام سعی خودمو کردم این پست به خاطره تبدیل نشه :دی
امیدوارم تو همین روز عزیز ایرانی، همه ایرانیا هر جایی که هستن شاد شاد شاد باشن.
ای ول
خوبه که پات اونجا گیر نکرده
هندونه خیلی مهم نیست ۸)
مهم آب هنودونه هست و بس
سرت سبز و دلت خوش باد . . .
جاوید، شنیدی بچه ها به "شایان" چی میگن ؟
جونور کوهی
والا من دورادور میشناسمش اما همین قدر که میشناسم میدونم بچه ها حق دارن
وب گردی
